Wandeling: Koelevaartsveen

“Heb je op buienradar gekeken?” Dat is het appje dat ik krijg van de vriendin met wie ik ga wandelen. Ik kijk naar buiten. Het is droog in Assen. Als het op de afgesproken locatie bar en boos is kunnen wij onze Koelevaartsveen wandeling altijd nog in ruilen voor koffie bij de Boslounge in Spier.

Als wij op het beginpunt van de wandeling zijn valt het mee met de regen. Paraplu mee en gaan, besluiten wij. De blauwe paaltjes sturen ons meteen de zompige paden van het bos op.

Wat opvalt zijn de enorme heuvels die dit gebied rijk is. Het zijn geen grafheuvels, maar daar lijken ze wel op. Deze heuvels zijn groter. Ook onze kuiten voelen ze goed. Het is een prachtig stukje natuur. Mijn bril heb ik inmiddels af gezet, ik zie meer zonder dan met door de druppels.

Als wij het bos vrij abrupt verlaten lopen wij naar een vlakte. Rechts van de vlakte doemt een meer op. Waarschijnlijk moet de vlakte natter zijn dan hij is. Het informatiebord laat weten dat dit het Koelevaartsveen is. Eigenlijk ontstaan na de ijstijd. Door de gletsjers, die hebben kuilen en geulen gemaakt. Het smeltwater heeft plassen en eeuwen later vennen laten ontstaan.

Rond de jaren twintig van de vorige eeuw is dit gebied droog gelegd voor het aanplanten van bomen, dit voor de houtproductie. Bomen zoals de fijnspar, lariks werden hier gepland voor de toekomst. Door deze aanplanting verdween de voedselarme bodem en zo ook de vennen en planten die hier groeide en bloeide.

In 1991 is het Dwingelderveld uitgeroepen tot Nationaal Park. Met als doel, behoud en ontwikkeling van natuurwaarden. Er ligt nu weer een voedselarme en natte laagte, zoals die na de laatste ijstijd ontwikkeld was. Door die voedselarme bodem groeien er nú ook weer planten die verdwenen waren. Planten zoals dop- & struikheide, Veenpluis en Zonnedauw.

Ondertussen wandelen wij gestaag verder. Er is niemand die ons pad kruist. Normaal gesproken komen wij altijd wel medelopers tegen. Vandaag niet. Wij komen aan op het laatste deel van deze wandeling. Het laatste deel is weer onder de bomen. En tussen de sparren, een natuurlijke erehaag lijkt dit stukje wel. Erg leuk.

Wij komen ook nog een té leuk wandelbankje tegen. Niet dat wij hier met dit weer op willen zitten. Maar als het zonnetje schijnt is dit ongetwijfeld een heerlijk plekje om even te genieten van het zicht over het Dwingelderveld.

Als wij weer bij de auto aankomen, besluiten wij alsnog dat kopje koffie te gaan drinken bij de Boslounge. Alleen is het meer warme chocolademelk met slagroom weer. Dat is dan ook waar wij nog even van genieten na afloop van deze leuke, grijs en grauwe wandeling.

Bedankt voor het lezen.

Tot een volgende wandeling!

Groet Jeanine.

2 gedachten over “Wandeling: Koelevaartsveen

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: